بیداری یعنی آگاه بودن بر خودِ آگاهی؛ یعنی همهویت نبودن با ذهن، شخصیت یا تصویری که از خود ساختهایم، و واکنش نشان دادن آگاهانه.
۹۹ درصد مردم در ناآگاهی و خوابی عمیق زندگی میکنند. رفتارهایشان از الگوهای تکراری و ناخودآگاه برمیخیزد. ذهن ناآگاه پر از افکار بیهوده است و هرگز آرامش درونی ندارد. به همین دلیل بهراحتی تحریک میشوند، چون بیشتر واکنش نشان میدهند تا فکر کنند.
اما فرد آگاه پیش از سخن گفتن یا واکنش نشان دادن، همهٔ جوانب را در نظر میگیرد. حضورش عمیق و آرام است؛ عشق، آرامش و شفقت را به اطرافش میتاباند. او تحت تأثیر عوامل بیرونی نیست، چون در درون خود مأمنی گرم، آرام، ساکن و سرشار از اعتماد به جریان هستی یافته است.
در چنین انسانی حسادت، رقابت و برتریجویی جایی ندارد. از نیتهای پشتِ اعمال دیگران آگاه است، پس قضاوت نمیکند و تنها مشاهده میکند. از چیزی به زور دفاع نمیکند، چون ایگو ندارد. به تجربهها و آگاهیهای تازه باز است و هیچ مقاومت درونی ندارد.
عشق او بیقید و شرط است. بحث نمیکند، چون میداند افراد به اندازهٔ آگاهی درونیشان خودشان را ابراز میکنند. انرژیاش را صرف بدگویی دربارهٔ دیگران نمیکند؛ بلکه آن را برای خودشناسی، خودآگاهی و ارتقای آگاهی جمعی نگاه میدارد.
تمرین حضور:
وقتی ذهن مشغول شد، به خودت بگو:
من افکارم نیستم،
من از آنها آگاهم،
با افکار و احساساتت یکی نشو،
در لحظه جاری باش و وجد حضور و بودن را عمیقاً احساس کن.
اهورا